من
به حادثه
می انديشم
به روئيدن شکوفه
بر شاخه ای که
زير حجم سنگين برف
سجده کرده بود.
به دويدن کودکی بازيگوش
در کوچه ای که
از هوای صميميت
خالی شده بود.
به ترانه خوانی دخترک مهتاب
که گيسوانش
در چادر شب
محصور شده بود.
من
به لبخند تو
در ثانيه صفر
می انديشم.
